რვაფეხა

ერთ რვაფეხა დედას

გაუცივდა შვილი.

ყველას ასე მოუვა,

ვინც უწინდოდ ივლის!

დედას გული გაუსკდა,

მოიტანა წამალი,

ეხვეწება: - ჩაყლაპე,

სანამ გვიან არ არის

და დაგიქსოვ ლამაზ

ჭრელა-ჭრულა წინდებს,

ჩხირებიც მაქვს, მატყლიც

დასართავად მიდევს!

რვაფეხუნა ატირდა:

- არ მინდაო აბები,

მომიყევი მამიკოს

პატარობის ამბები!

დედიკომაც უამბო

მართალიც და ზღაპარიც,

მოყოლაში გავიდა

ნახევარი ზამთარი.

მერე ძაფიც დაართო,

ღება ნაირფერები,

ოთხი წყვილის მოქსოვით

დაეღალა ხელები.

თან ზამთარიც გასრულდა,

ვიღას ახსოვს ანთება?!

რვაფეხუნა განკურნა

სასაცილო ამბებმა.

ახლა კი გვაქვს წინდა,

მაგრამ რაღად გვინდა?

  

ჩემი ავტომანქანა

დავქოქე და გაქანდა.

პი-პი! მიჰქრის გზაზე

ასჯერ სწრაფად სხვაზე.

ეშინია ბარბის:

_ რა გიჟივით გარბის!

გადაკვეთა ქუჩა,

მოედანი, სკვერი,

გადააგდო გზიდან

ურიკა და ცხენი.

მუხრუჭები არ აქვს,

გარბის, ჰერი, ჰერი!

აადინა მტვერი

კუთხესა და კუნჭულს,

ფრთა მოტეხა ლამის

ბატის ყვითელ ჭუჭულს.

შუქნიშანი ბრაზობს:

 _ რად არ იცავ წესრიგს?

შენ მაინც არ გესმის.

ქვეითი და მგზავრი,

შეაშინა ყველა,

ბარბი ისევ ყვირის

_ ნელა, ნელა, ნელა!

დავუძახოთ პატრულს,

გააჩერებს ხელად!

აღარ ვეთამაშები

უწესრიგო პატრონს.

ეს ცირკია, ეს არენა!

არენაზე კლოუნია.

ჰოპლა! სცენა ჯამბაზობით

ყირამალა მოუვლია.

 ცხვირზე ბურთი აზის, ნახე,

მოუხატავს გრიმით სახე.

სასაცილო კაცია,

აცა-ბაცა აცვია.

ფოკუზნიკობს: ბუშტები

ბატი-ბუტად აქცია!

თოკზე დადის, ძაღლიც ჰყავს,

მაყურებელს ართობს:

მღერის, ცეკვავს,

თათებით დაატარებს ავტოს.

მასხარაა ისიც,

ჰგავს საკუთარ პატრონს.

ეს კლოუნი ყველაფერს

სასაცილოს ამბობს.

ხა-ხა, ხი-ხი, აცინებს

დიდებსა და პატარებს.

_ დე, ხვალიდან კლოუნების

კარგ სკოლაში მატარე!

-ბუდა-ბადა, ბუდა-ბადა,

ერთი ლეკვი დაიბადა!

- რა დაარქვეს?

- რა და ბალტო!

ერთი ნახეთ, როგორ გვართობს!

- ჯიშად?

- კოკერსპანიელი!

მის გაჩენას, რა ხანია,

ერთი გოგო ანი ელის.

ყურპარტყუნა ციდა ლეკვი

ჩალისფერი ხვადია,

ანი თავზე დასტრიალებს,

როგორც კარგი გადია.

წესადა აქვს ძაღლის გვარ-ტომს,

უერთგულოს კეთილ პატრონს.

ყველა ძაღლი სამეგობროდ

თურმე ადამიანს ნატრობს.

და არ უყვარს,

როცა ბედი

ტოვებს სადღაც,

მარტოდმარტო.

განა ლუკმას ვერ იპოვის?

განა წვეთ წყალს ვერსად დალევს?

ძაღლს ღირსებად უჩანს თურმე,

თუ დარაჯობს სახლის კარებს,

სადაც ბევრი კარგი შვილი

ცხოვრობს,

შრომობს,

სწავლობს,

მღერის

და არასდროს ავიწყდებათ,

რომ ოთხფეხა მეგობრებსაც

გაუწოდონ ძმობის ხელი!

იყო ერთი

კაცი პროკლე,

ჰქონდა ქოლგა

გრძელზე მოკლე.

თუ გაშლიდა, ვერ კეცავდა,

ძალიანაც რომ ეცადა.

ვერც დაკეცილს შლიდა.

ამიტომაც წვიმაში

სველდებოდა მშვიდად.

რომ ჰქონოდა საფულე,

საფულეში ლარი,

ხომ იყიდდა ქოლგას და